Interested in our photos or need travel information? Just contact us!

Hong Kong

Land 34

02 augustus 2015 tot en met 10 augustus 2015

Beschrijving

Click here if you want to let us know something, give comments, ask questions, use photos or need travel tips!

Na twee jaar en een dag was eindelijk Slemmie compleet en Sereen, Lin en Emmie, de drie van de K-AA sport club delegatie in het buitenland waren herenigd. Ook in Hong Kong is er net als in Nederland niet gesport, maar wel heel veel geknuffeld, gekletst, gelachen, gegeten en gedronken. Ondanks dat we nog meer dan normaal onze Jo, Kaatje, Naoom en Sot miste hebben we ons enorm vermaakt in het gave Hong Kong en tien dagen waren nog nooit zo kort.

Sereen haalde ons op en toen ze over de shock van een halve Emmie met baard heen was reden we al bijpratend naar haar thuis in Causeway bay. Na een gezellige dim sum lunch waarin Chris werd goed gekeurd namen ze ons ‘s avonds mee voor een nog lekkerder diner in poepsjieke Ammo in het Asia society Hong Kong Centre. Zo hadden wij in 16 maanden niet meer gegeten sinds het cadeautje van Karel en Ar in Zuid Afrika en we moesten even wennen aan de luxe. Ons laatste wijntje was met kerst meer dan zeven maanden geleden maar de smaak wende snel weer. Onder de indruk van de stad na een super gezellige eerste dag waarop we meer dan verwend zijn door Sereen waren we overdonderd dat ze ook nog is haar bed aan ons gaf. Na twee nachten op de harde grond van het vliegveld geslapen te hebben vielen we als roosjes in slaap met uitzicht op de vele lichtjes aan het water.

Terwijl Sereen overdag hard werkte gaven wij eerst weer onze laptop aan de Appel dokter in één van de vele malls. Teleurgesteld omdat het maken waarschijnlijk voor de tweede keer in een maand $500 ging kosten pakte we de schattige dubbel dek trammetjes om het eiland te verkennen. We kwamen net uit de Filipijnen en hadden daar al begrepen dat er veel Filipinas in Hong Kong in de huishouding werken maar toch waren we verbaasd er zo veel te zien. Even dachten we dat we na drie vluchten per ongeluk terug waren in de Filipijnen maar het was zondag familiedag en dat is de dag dat de Filipinas samen komen in Lil’ Manila zoals de buurt nu wordt genoemd. In kleine groepjes zitten ze op kartonnen dozen op straat te kletsen, eten en drinken en ondanks dat het er op de zonnige dag best gezellig uit zag vonden we het idee dat zij op hun enige vrije dag de deur uit moeten maar naar. Central, het financiële centrum is zoals we ons Hong Kong hadden voorgesteld, heel veel grote hoge gebouwen dicht op elkaar. Naast de grote Bank of China staat het nog grotere HsBC gebouw, in 1985 gebouwd voor meer dan 1 biljoen dollar was het toen werelds duurte gebouw. Tussen die wolkenkrabbers staan een aantal mooie 19e eeuwse Britse gebouwen zoals de rechtbank en de kathedraal van St John. Hong Kong was een achteraf stad in het Chinese rijk totdat de Britten agressief de handel ontwikkelde met het importeren van opium. In 1841 werd na de eerste opium oorlog de Union vlag gehesen op Hong Kong eiland. Gedurende de 20e eeuw groeide Hong Kong niet alleen door de golven vluchtelingen uit China, maar ook door de vele expats, aangetrokken door de goede handel. Tot in 1941 het Japanse leger arriveerde en tegen het einde van de oorlog was de bevolking van 1,6 miljoen naar 610.000 gedaald. Snel er na kwamen nieuwe vluchtelingen uit onrustig China en in 1949 waren er meer dan 2 miljoen inwoners. China’s isolatie en het VN handels embargo op China tijdens de Koreaanse oorlog maakte Hong Kong een van werelds meest dynamische handels poorten en financiële service centra.

De Wan Chai markt met smalle steegjes, kraampjes en neon rode reclame borden lag vol eten en de stoom lucht bracht ons weer helemaal terug in China. Net als de antiek winkels vol interessante spullen en helaas ook weer de gekke medicijnen als eetbare vogelnestjes en nog erger voor onze natuur de haaien vinnen voor de soep. Na de Hung Shing tempel en het oude Wan Chai post kantoor stopte we even bij the house of stories, een van de vele creatieve plekken. Hong Kong en diens bevolking voelt anders dan het gecontroleerde mainland China. In de hippe cafeetjes tussen de leuke galerijen en winkeltjes in Cat street kletste we met de jeugd die zichzelf ook heel anders vinden dan de mainlanders. Met als grootste ergernis dat mainlanders voordringen, een ergernis die wij met hen delen en erg onhandig in een land waar je meerdere uren per dag kwijt bent met in de rij staan. Het politieke en economische systeem is gebaseerd op het Britse en is heel anders dan dat van China. In 1984 beloofde de Britten Hong Kong terug te geven aan China en in 1997 deden ze dat als Special Administration Region SAR of Hong Kong, onder voorwaarden dat zij de vrije markt economie en zijn politieke en economische systemen voor minimaal 50 jaar zouden behouden. China noemt het ‘one country two systems’. Ook wij lieten het woord ‘country’ vaak vallen, gewoon om mother China te irriteren. De HK’ers zijn heel erg gehecht aan hun vrijheid en toegang tot informatie en wij denken dat hen onder Chinees regime zetten grote problemen zal geven. In 2012 werd Leung Chung-Ying de vierde executive chief, zijn ‘rode’ connecties maken de HK’ers ongerust en hun ongerustheid wordt als maar groter door het opvoeren van kosten en China’s behandeling van zijn minderheden en anders denkenden. China’s voorstel een aantal kandidaten te selecteren voor de HK’ers om een nieuwe leider uit te kiezen werd terecht gezien als een breuk van de belofte hun systeem in eren te houden en zorgde voor de rellen die de hele wereld op het nieuws konden zien behalve de mainland Chinezen natuurlijk.Er is ondertussen nog niets opgelost en wij hopen dat Hong Kong nog even zijn vrijheid mag behouden.

Wel hetzelfde in heel Azië is de liefde voor foto’s en ook wij gingen gewapend met selfie stick, samen met nog ongeveer een miljoen andere toeristen, Mount Victoria op in de Peak tram. Al sinds 1888 rijdt dit trammetje bijna recht omhoog de berg op. Na een fotosessie met het uitzicht liepen we op slippers een stuk van de Hong Kong trail die het hele eiland rond gaat. Naast dit soort hike routes is er best wat groen in de stad en zijn er verbazingwekkend veel mooie parken. Sommige hebben verkoelende fonteinen en er is zelfs een Zoological en botanic garden met maki’s. Wij hadden medelijden met deze grappige beestjes die we kende uit de tekenfilm Madagascar in hun kooi in de vieze uitluitgassen. Ook zijn er veel mooie tempels zoals de Man Mo Tempel voor Chinese volks religie, met enorme wierook spiralen aan het dak. Het is één van de oudste en beroemdste tempels in Hong Kong en nog volop in gebruik voor eeuwen oude rituelen die er mysterieus uit zien.

In gezellig Graham street met een mix van oude en nieuwe architectuur deden we boodschappen op de markt voor het eten waar Sereen een flesje wijn bij open trok, het was tenslotte maandag avond. Sereen nam ons mee naar Fatty Crab in Wan Chai, waar we cocktails dronken en chef Chris meer dan heerlijk voor ons kookte. We wachten tot hij klaar was met werken in zijn Carribean bar waar we de tijd doden met nog een paar cocktails, dinsdag avond was vier voor de prijs van drie en dat konden wij Hollanders niet aan ons voorbij laten gaan natuurlijk. Drie avonden achter elkaar drinken was even wennen en na met een kater een lange dag in Macau te zijn geweest besloten we ten minste één dag nuttig te besteden. We solliciteerden en het idee dat het echte leven er weer aan zit te komen dronken we ‘s avonds weg. Em ging met een oud collega Erik een klein drankje drinken en Sereen en ik plukte hem om acht uur dronken uit de kroeg. Maar het was nog vroeg en hij was onder mede Aziaten met Azian glow dus pakte we de langste roltrap ter wereld naar de volgende kroeg. Donderdag is het in Lan Kwai Fong namelijk gezellig druk bar hoppen, zo gezellig dat veel kroegen tot de volgende ochtend 8 uur open blijven. Dit wisten wij niet en na heel wat gezellige uurtjes dansen met Chris en Sereen, op een band met zanger in een Jonny Bravo witte broek, waar Sereen en ik vooral zijn knieschijven bewonderde en de mannen een trio afsloegen, rolde we verbaasd over het late tijdstip naar huis.

Met alweer een zwaar kater hoofd, maar euforisch dat de behulpzame jongens van de Apple store de computer hadden weten te maken zonder kosten te rekenen, stonden we in de metro naar Kowloon. Er zijn vier delen Hong Kong, het eiland, the new territories waarvoor in 1898 een 99 jarig lease contract werd uitgegeven, the outer islands er omheen en aan de overkant op het vaste land Kowloon dat de Britten met de tweede opium oorlog die eindigde in 1860 namen. Daar roken we in Mong Kok aan een stukje Nederland, veel bloemen op de bloemen markt kwamen in grote dozen vers uit Holland. Bij Yuen Po street luisterde we in de vogeltuin naar de vogeltjes in kleine kooitjes en zagen de mannen ze levende sprinkhanen voeren met eetstokjes. Toen mijn dierenhart het niet meer aan kon gingen we winkelen voor Em. Heel Hong Kong is één groot winkelcentra en overal worden gympies verkocht maar wij gingen naar sneaker street, een soort Kalverstraat maar dan met alleen maar sneakers, om ze uiteindelijk op de Ladies market te kopen. Waar ze ook veel van hebben zijn hotelkamers, te huur per uur en nachtclubs die wij even over sloegen en in plaats daar van naar de Temple street avond markt vol eten gingen en met Sereen naar de typische junk boten en de lichtshow van de gebouwen aan de overkant keken. Terug naar het eiland op de schattige oude Star ferry, die al vanaf 1880 vaart met mannetjes in echte matrozen pakjes uit waarschijnlijk dat zelfde jaar, hadden we een romantisch Slemmie momentje.

Het enthousiaste plan om zes uur te gaan hiken was misschien toch iets te ambitieus en zonder overleg snoozden we tot het te laat was en we er wel een relax dag van moesten maken. Sereen had wat slaap in te halen, wij solliciteerde en lieten ons werk door haar nakijken. Uitgeruste en met een goed gevoel stonden we anderhalf uur in de rij voor een kommetje noedels dat het wachten waard was. Lang in de rij staan is ook om wat te eten heel normaal en Em loste het professioneel Aziatisch op en nam selfies met de rij.

Wij hadden niet gedacht dat Hong Kong zo groen was, 70% is bergen en bos en naast de Victoria hike route die over het hele eiland loopt zijn op de omliggende eilanden ook nog allerlei routes. Wij kozen niet voor de zee of een waterval maar voor de schitterende infinity pool op Lantau. In het dorpje op palen wachten we tot de grote slang de hoek om was en liepen zwetend in de hete zon met ons zwemkleding aan omhoog. Hoe dichterbij we kwamen hoe meer waarschuwingen we kregen, er mocht niet meer gezwommen worden in de infinity pool. Oververhit stonden we naast twee bewakers en hoe heet we het ook hadden en teleurgesteld we ook waren, wij riskeerde de 800.000 HK$ of 2 jaar cel maar niet, waar hun speaker iedere 30 seconde voor waarschuwde. We sjokte terug, kochten liters koud water op de vismarkt van het Tai O dorpje en gingen naar vrienden van Sereen. Daar werden we meer dan verwend met hapjes, drankjes en fijn gezelschap om eindelijk aan het einde van de dag met zijn allen het zwembad in te springen.

Met het idee dat we helemaal nog niet klaar waren moesten we alweer afscheid nemen van het super leuk Hong Kong en ons lieve vriendinnetje. Wat was het gezellig, Sereen je bent een super gastvrouw, Chris your food is amazing en Hong Kong je alcohol vloeit te rijkelijk. Sereen we hebben er van genoten en kunnen je niet genoeg bedanken. Tot Slemmie in A’dam met Sot op de skype om de K-AA paal club echt compleet te maken.

Klik hier om wat tegen ons te zeggen, we vinden het altijd leuk berichtjes te krijgen!