Interested in our photos or need travel information? Just contact us!

London

Land 42

20 november 2015 tot en met 28 november 2015

London

Beschrijving

Click here if on our very last post, you want to let us know something, give comments, ask questions, use photos or need travel tips, we like to hear from you!

Enthousiast onze reismaatjes op te zoeken gingen we naar Engeland, land nummer 42, ons laatste land en onze allerlaatste plek van de reis. London het Celtic dorp met fort aan de Thames rivier is naast één van werelds grootste steden tevens één van de duurste. Deze laatste stop werd dan ook mogelijk gemaakt door de gastvrijheid van Thom en Anthea onze New Zeelandse vrienden die we ontmoetten in Afrika en ons nu een thuis gaven in London. Net als onze laatste keer in Namibië kochten we de halve slijterij leeg, haalden verschillende lang gemiste kaasjes en kletste hele avonden. De bromance tussen Thom en Emory bleek nog even aan als 1,5 jaar geleden en als pants buddies pestten ze elkaar.

Tegen het einde van de derde eeuw was Londinium al multicultureel en wij vonden het heerlijk al die verschillende gezichten te zien. Al mensen en leuke hippen spulletjes kijkend dronken we warme glühwein bij Portobello road en Spitalfield market. In de pub aten de mannen Bangers and Mash en er was zelfs vegetarische Fish and Chips voor mij. Bibberend liepen we door een bijna verlaten high park vanwege de ijzige kou die zelfs de Londenaren naar binnen dreef en Emory Hollandse stamppot deed maken.

Die Engelsen sure love their markets en we hebben er dan ook ons hele weekend mee gevuld. Bij Brick lane slenterde we langs de marktkraampjes met de meest fantastische foute kerst truien en wandelde door de halve stad om in de pub te knuffelen met Rebekah, ons Australische vriendinnetje die we ontmoeten in Kirgizië en voor het laatst in Cambodja zagen. Haar vrienden werden de onze en we gingen in de supersnelle milieuvriendelijke Tesla door London om met zijn allen te koken en te eten.

Tussen alle gezelligheid door deden we ook nog wat je in London eigenlijk hoort te doen, naar die klok waar iedereen het over heeft. In de regen fotografeerde we de Bing Ben vanaf Westminster bridge en bekeken het House of parliament waar hij een onderdeel van is. We liepen naar het in 1703 gebouwde Buckingham palace voor de Duke of Buckingham, zagen Queen Elizabeth II niet, maar wel haar hoofd op echt alles in de royalty winkel. Er werden zelfs stoffen kerstballen met haar hoofd er op verkocht voor maar liefst 30 Pound per stuk, ja dat is echt 45 euro per bal en ze waren nog lelijk ook. Ook het wisselen van de wachten zagen we niet, volgens een bord vanwege de regen, iets wat het naar mijn idee ongeveer iedere dag doet in Engeland dus geen excuus vind. Om de teleurstelling compleet te maken droegen ze ook nog is grijze jassen over hun typerende rode pakjes.

Met de metro gingen we al highlights afvinkend door de stad, naar Westminster Abbey waar meeste Britse vorsten zijn gekroond, de gesloten Westminster Cathedral, het Piccadilly circus met het Eros beeld, de liefdes god die ironisch over een gebied kijkt dat lang een prostitutie gebied was. Bij Trafalgar square, beken we de 43,5 meter hoge Nelsons column gebouwd in 1843 om de in 1805 overwinning over Napoleon te vieren. Langs de Thames liepen we naar de Tower of London waar de Koninklijke schat ligt inclusief de kroon van de koningin met daarin de Koh I Noor, ooit de grootste diamant ter wereld. Toen de Britse East India Company in 1849 het Sikhrijk innam werd de laatste Sikh-keizer, Dalip Singh gevangengenomen en de Britten stalen de Koh-i-Noor om aan koningin Victoria te schenken. Zowel India als Pakistan willen hun diamant nog steeds terug en wij gaven de 33 euro per persoon om hem te bekijken dan ook niet uit. Naast de indrukwekkend hoge Tower bridge staat het Monument dat de 1666 Great Fire of London herdenkt. Dat monument is 60,6 meter, precies de afstand naar de bakkerij op Pudding lade waar het vuur begon. Om bij te komen van alle indrukken gingen Emory en Thom naar een whisky proeverij alvorens gezellig aan te schuiven in het Afghaanse restaurant waar we met Temo en Elanore vrienden uit Nederland aten en bij kletsten. Om elf uur werden we na één lauwe pint de pub uit gegooid en ondanks de gezelligheid dus op tijd thuis.

De volgende ochtend konden we dan ook op tijd onze toeristen agenda vervolgen. We starten bij St Pauls cathedral met zijn grote dome gebouwd tussen 1675 en 1710 en beken het monument voor de 32.000 Londenaren die tijdens de tweede wereldoorlog omkwamen. Vanaf Shakespeare’s globe, het herbouwde theater, waar nu nog veel Shakespeare toneelstukken worden opgevoerd liepen we een rondje door Tate Modern waar wij naar een groot gouden doek keken en ons verbaasde over de pagina lange uitleg over gevoel en expressies terwijl wij alleen één groot vlak zagen.

Met Rebekah, Adam en Mark gingen we naar Soho voor Indiaanse thalie lunch en gezamenlijk maakte we een paar uur het mooie Britisch museum onveilig. Hier bleek dat de diamant niet het enige is dat de Engelse gestolen hebben, naast de mummie van Cleopatra uit Egypte stond het vol grote zware schatten en zelfs een complete Griekse tempel. Wij speurden de bordjes af op informatie hoe ze die toentertijd in godsnaam gejat en vervoerd hadden maar moesten het doen met onze eigen wilde theorieën. Fijn is dat ze wel van de hele wereld gejat hebben en wij met Austalische Rebekah, New Zealandse Mark en Singaporese Adam die allemaal gereisd hebben samen bijna alle plekken gezien hadden en veel herkende. We sloten af met een pint in een mooie pub waar we ons eigen hoekje kregen en ervaringen deelde. Bij thuiskomst hadden Thom en Anthea heerlijke Arbische hapjes gemaakt voor bij de Franse wijn en we speelden Cards against Humanity een kaartspel dat je het schaamrood op je kaken laat strijden voor de ergste antwoorden om te winnen.

In Camden town tussen de oude arbeiderswoningen kochten we op de markten lekker eten voor onze laatste avond en de Lonely planet van Nederland om onszelf vast voor te bereiden. Na bij Italiaanse Sylvia in haar wijn bar te zijn verwend gingen we met zijn allen in Pub street nog een pint drinken tussen de dronken studenten.

Tussendoor vonden we zelfs tijd om te solliciteren, onze website aan te vullen en terug te kijken op onze reis vol bijzondere ervaringen. We realiseerde ons dat de wereld een stukje kleiner lijkt geworden en dat empathie voelen met mensen en culturen waar je je welkom hebt gevoeld automatisch gaat. Ondanks dat ook in het buitenland, waar je dan ook bent op de wereld, de foute beelden op TV altijd ver weg lijken van het echte leven op de plek waar je op dat moment bent, zullen we nooit meer hetzelfde naar het nieuws kijken.

In geweldig gezelschap van fijne vrienden van over de hele wereld en met de zelfgekleurde Hollandse vlaggetjes vierde we onze aller laatste avond van de reis. Zij gunde ons net aan één uur slaap voor het aller laatste stukje naar Nederland. Daar zetten we na 2,33 jaar, 28 maanden, 122 weken, 849 dagen weg te zijn geweest weer voet op Nederlandse bodem en werden groots onthaald met blije moeders en heel veel lieve familie en vrienden. Wat voelde dat fijn iedereen weer te zien, de rijsttafel en spandoeken maakte het nog mooier, zelfs zo mooi dat we even onze treurigheid vergaten dat de reis nu echt over is.

Om af te kicken gaan we al even met onze Lonely Planet van The Netherlands door ons eigen landje, beter bekend als Holland, om sightseeend al onze veel te lang gemiste familie en vrienden te zien. Dus heb je nog zin in een leuk toeristen uitje in eigen land? We horen het graag!!

Dank jullie wel trouwe volgers voor het meebeleven van onze avonturen. Jullie hebben ons een reden gegeven te documenteren en verhalen te schrijven, zonder jullie hadden we dat nooit gedaan en daarvoor onze dank.

Klik hier om op ons aller laatste post iets tegen ons te zeggen, we zullen het missen.