Interested in our photos or need travel information? Just contact us!

Singapore

Land 33

01 augustus 2015

Beschrijving

Click here if you want to tell us something, give comments, ask questions use photos or need travel tips!

Precies twee jaar geleden vertrokken we uit een zacht bed in Lisse, nu werden we wakker op de harde vloer van het vliegveld. Na een opfrist beurt in het toilet en een bakkie eigen oploskoffie lieten we onze tassen achter bij de vriendelijke mannen van de left luggage en pakte de metro om onze twee jaar op reis te vieren in Singapore.

Singapore had ook wat te vieren, hun 50 jarige bestaan en aan de grote appartementen complexen wapperde ontelbare vlaggetjes. Het is een druk landje en de meeste mensen wonen in de kleine appartementjes van de Housing development board flats. Deze worden gesubsidieerd door de overheid die de verhouding man vrouw in de blokken controleert, daarom getrouwde stellen voor trekt met als gevolg dat singles en gays het moeilijk hebben op de huizenmarkt. De kleine appartementjes verklaren waarschijnlijk ook de gezellige buiten cultuur, mensen werken lange uren en leven daarnaast vooral buiten en in de malls.

Onze eerste stop was de Funan mall waar ze foto camera’s verkopen. We hadden goed ons huiswerk gedaan, Singapore bleek goedkoper dan Manila of Hong Kong en deze mall de beste. Systematisch vroegen we er de prijzen in alle winkels en in die er omheen, vergeleken, onderhandelde, overdachten en gaven weloverwogen twee weken reizen uit aan een nieuwe camera. Alles om jullie mooie foto’s te blijven laten zien natuurlijk.

Al spelend met de nieuwe camera gingen we met de metro langs de toeristen trek pleisters. Van de ene drukke mall liepen we door in de andere, het leek alsof het hele land van malls aan elkaar hangt. De bevolking groeit snel, veel fabrieken verplaatsten naar goedkopere landen en met het oog op de lange termijn trekt de overheid meer buitenlands talent, ontwikkeld financiële services, digitale media, biomedisch onderzoek en investeert in toerisme. We hoorde meer Nederlanders in één dag dan in de afgelopen twee jaar bij elkaar.

Wij gingen de malls uit, het zonnetje in bij Colonial district met zijn imposante gebouwen uit Britse tijd, uiteraard gebouwd om een cricket pitch. Hier werd voor het feest geoefend met marcheren, wij liepen er om heen naar het mooie Raffles hotel. Genoemd naar Sir Thomas Stamford Raffles die arriveerde in 1819 om een strategische basis voor Engeland in de staat van Melaka te vinden. Hij besloot het dun bevolkte moerassige eiland in een vrije handels poort om te bouwen en de lay-out van het centrum is nog steeds zoals hij die tekende.

Bij CBD, Marina Bay en the Quays is het vreemd je voor te stellen dat het ooit een klein stadje was tussen machtige buren Sumatra en Melaka. De hippe winkels, restaurants en hotels tussen de enorme wolkenkrabbers vormen nu het beeld. Met het Marina Bay Sands Resort in de vorm van een boot, het speciale ArtScience museum en de bizarre Merlion. Volgens de legende zag een Sumatra prins een leeuw toen hij het eiland van Temasek bezocht en op basis van dit goede voorteken stichtte hij Singapura, leeuwen stad. Wij maakten een enorme hoeveelheid flauwe selfies met de leeuw vis zoals dat hoort in Azië en bekeken de gezellige mix van mensen. Drie kwart van de bewoners is Chinees, 14% Maleis, 9% Indian en de overige 2% bestaat vooral uit domestic hulp waarvan veel uit de Filipijnen en westerse expats. Die vooral wonen op Emerald Hill in schattige terras huisjes waarvan we niet willen weten wat ze kosten maar de auto’s ons een idee gaven. Het voelde als de Jordaan van Singapore maar dan chiquer tussen statige ambassades maar met net zulke gezellige barretjes in Clubstreet.

Op de markten in Chinatown verkopen ze dezelfde souvenirs als in de rest van Azië, en de vol gepropte winkels verkopen de Chinese traditionele medicijnen met vreemd uitziende gedroogde zaken dat vaak beschermde planten en dieren zijn. Ook hier deden we weer een rondje gebedshuizen met de Sri Mariamman Hindoe tempel, de Abdul Gaffoor moskee, de Thian Hock Keng Chinese tempel en de Buddha Tooth Relic Temple waar ze de enige tand van Boeddha hebben. Voor degene die hebben opgelet, deze enige tand hebben we net in Kandy in Sri Lanka gezien. Nou ja we hebben de gouden pagoda vormige doos gezien waar hij in zit. Hier staat net zo een gouden stupa met zelfs een foto van de tand er naast, wij waren verward. In het museum zochten we naar aanwijzingen voor een verklaring maar vonden alleen alle belangrijke Boeddhistische plaatsen, waar we bij bijna iedere foto riepen ‘Hé daar zijn we ook geweest.’. Wikipedia zegt dat de officiële tooth relic inderdaad in Kandy, Sri Lanka is maar daarnaast claimen Singapore, Beijing in China, Kaohsiung in Taiwan, Kamakura in Japan en Rosemead in California ook deze tooth relic te hebben.

We vonden het leuk te zien dat er een Holland road is, waren onder de indruk van de bizarre hoeveelheid airco’s en verwonderde ons over de netheid overal. Singapore staat terecht bekend als schoon en het vele recyclen zowel in de industrie en door de bewoners is goed georganiseerd en zelfs het water is veilig te drinken. Het is nog lang niet perfect en de Indonesische verbranding rook die over waait zorgt voor problemen maar de lucht kwaliteit is beter dan in de rest van South East Azië. Het eten gaat gelukkig net als in de rest van Azië in food courts, we ontbeten Maleis, lunchte Chinees en gingen naar little India voor het avondeten. Na een rondje tussen de sari’s, kruiden, wierook, bindi’s, armbanden en grote vrouwen at ik mezelf meer dan vol aan het heerlijke vegetarische eten. Naast de vrolijk, trotse blikken van de koks had ik een heuse staarder met dikke zwarte snor en even waande we ons weer in India.

Langs alle afzettingen snelde we terug naar de waterkant om net op tijd te zijn voor het volkslied en tussen de duizenden telefoontjes, ipads, selfiesticks en camera’s ons twee jaar op reis in fijn Singapore af te sluiten met een vuurwerk spektakel.

Tegen middernacht arriveerde we weer op het vliegveld om nog een paar uurtjes op de grond te slapen in afwachting van onze vlucht naar Hong Kong en eindelijk vriendinnetje Serena weer te zien.

Klik hier om iets tegen ons te zeggen, we horen graag van jullie!