Interested in our photos or need travel information? Just contact us!

South Africa 2

Van Cairo naar Kaapstad, in 10 maanden, met openbaar vervoer.
augustus 2013 tot en met mei 2014

In de afgelopen tien maanden zijn zo veel nieuwe indrukken vertrouwd geworden, zo veel spannende dingen leuk, zo veel vreemde gewoonten mooi, zo veel ongemakkelijke zaken gewoon en zo veel onbekende mensen vrienden.

Dag Afrika, voor nu!

From Cairo to Cape, in 10 months, by all means possible.
August 2013 to May 2014

The past ten months so many new impressions became familiar, so many scary things fun, so many strange habits beautiful, so many uncomfortable things normal and so many unknown people friends.

Bye Africa, for now!

 

 

 

Beschrijving

08 mei 2014 tot en met 19 mei 2014
Kruger Park-Graskop-Pelgrim’s Rest-Johannesburg-Rustenburg-Sun City-Kestell-Phuthaditjhaba-Clarens

Terug het veertiende land in, Zuid Afrika deel twee.

Op weg naar Kruger park, aangezien we nog niet genoeg dieren gezien hadden… pff we waren al heel lang nijlpaard moe, buffels doen ons niets meer, na het Hluhluwe-iMfolozi park stopt Em niet meer voor olifanten en na Swaziland zijn zelfs neushoorns het fotograferen niet meer waard. Maar Em wilde ook graag in Zuid Afrika de big five zien, of eigenlijk de big six als je de haai mee rekent, dus dat betekende katten spotten en ach na alle grote parken gezien te hebben kunnen we het Kruger natuurlijk niet overslaan.

Vanuit Swaziland reden we zo voor de lunch het Kruger in, binnen het eerste kwartier had ik voor Em een leeuw gevonden dus vond ik dat we er wel weer uit konden. Maar nee, we hadden alleen zijn rug op de foto dus moesten er nog twee hele dagen dieren gespot worden. Ook op de flyers met oplossingen voor alle problemen in het leven stond dit luxe probleem niet. Al zoekend naar een kampeerplaats, dit is lastig in het Kruger aangezien heel bejaard, blank Zuid Afrika hier maanden achtereen in hun caravans woont, zagen we tussen alle olifanten en buffels door een spelende luipaard en een groep leeuwen. De rust die de natuur en het dieren spotten normaal met zich mee brengt was tussen de duwende, pruttelende meer dan 20 auto’s en 10 safari jeep’s, de ontelbare fotocamera klikken, Duitse ohhs, Nedlandse ahhs, Franse uhhs, lastig te voelen. Het gevoel in de wilde natuur te zijn was na een worsteling door een buslading souvenir shoppende toeristen in kaki outfits, voor een koffie bij de Mug and Beam (de Afrikaanse Starbucks), onderweg naar het Avis kantoor helemaal weg. Om vijf uur ’s ochtends waren wij ongeveer de enige die de zijpaden verkende en voelden we net een beetje de rust totdat we een foutje maakte door onze zelf gespotte neushoorn locatie aan een safari auto te vertellen, terwijl wij het pad afreden kwamen er minimaal zeven safari auto’s onze neushoorn bekijken. Over de erg natuurlijke geasfalteerde wegen met verkeersborden reden we zo hard als de flitspalen ons toestonden langs de nijlpaard etende leeuwen het Kruger uit.

Het harde rijden hield op zodra wij het Kruger uit reden. Er was een stuk weg van 5 km dat onderhouden diende te worden, dat dit iets vertraging veroorzaakt is logisch maar met honderden auto’s 90 minuten stil gezet worden om alvorens langzaam rijdend langs de honderden auto’s de andere kant op te rijden hadden we niet verwacht, zeker niet op een dure tolweg. Uren later konden we in het donkere koude Graskop onze tent opzetten en onszelf tegoed doen aan koffie met Amarula. De volgende ochtend zagen we de mooie omgeving en zijn we de panorama route nogmaals, maar nu met daglicht, gaan rijden. We reden door de vallei, langs het toeristische oude goudmijn dorp Pelgrims rest waar we de lokale specialiteit pannekoeken (de nieuwe spelling is hier niet doorgekomen) hebben gegeten.

In Johannesburg bezochten we het informatieve apartheid museum alvorens de stad te verkennen. Joburg voelt als een grote snelle drukke werkstad met veel grijze gebouwen, weinig moois , een aantal leuke wijken, diversiteit en grote townships, niet iets dat we niet eerder gezien hadden. Is het gevaarlijk en crimineel? Ja vast, maar wij hebben er gelukkig niets van gemerkt en reden door indrukwekkend Soweto terug naar Rustenburg.

In het Las Vegas van Afrika, Sun City lagen we op een mooie locatie midden tussen de bergen, kilometers van de zee aan een strand met golvend water, gleden we in banden van glijbanen in een waterpark, stonden we tussen grote standbeelden een aardbeving te beleven, liepen we door een enorm entertainment center, en wonnen we al ons geld terug in het casino van het luxe hotel.

De rit de Drakensbergen in was mooi, we gingen steeds hoger en kregen het steeds kouder maar bij de backpackers in Kestell werden we met open armen ontvangen. Na wat knuffelen met de twee pups kregen we huisgemaakte jam, taart en echte koffie om vervolgens in een bed met een elektrische deken in slaap te vallen.

Phuthaditjhaba voelt weer echt Afrika, veel vee en lachende, liftende mensen langs en op de weg. De drukte in dit kleine gebied ver weg van elke werkgelegenheid zonder landbouw mogelijkheden is een overblijfsel van de apartheid toen 200.000 mensen hier verplicht heen moesten. Ondanks de drukte, de armoede en dat de supermarkt bijna niets verkoopt voelde we in het dorp weer de Afrikaanse rust, de mensen hier lachen weer, ze praten en grappen met elkaar, nemen niets te serieus nemen de tijd om te genieten van wat er is. De jongen die we een lift gaven sprak Engels met zo veel QwaQwa klik geluiden dat het lastig was precies te begrijpen wat hij ons over zijn buurt, zijn school en zijn Drakensberg vertelden. Maar dit gaf niets, wij begrepen dat hij er trots op was en hij glunderde bij het zien van onze gezichten, zichtbaar onder de indruk van zijn land.

De hike naar het hoogste punt van zuidelijk Afrika, Sentinel Peak op de Drakensberg was mooi, de ijzeren touwladders dertig meter omhoog best spannend maar het uitzicht schitterend. Bij een beekje naast een waterval in het waterige zonnetje aten we onze lunch en begrepen we nog meer de trots van onze jonge lifter.

Door natuurpark Golden Gate reden we langs de goud gekleurde bergen met grote verschillende bokken en kudu’s naar Clearance. Dit is een vreemd toeristendorpje hoog in de Drankensberg voor de blanke Zuid Afrikaan waar ze wel kaas en koffie verkochten.

Gewapend met kaas en koffie namen we voor een tweede keer afscheid van Zuid Afrika maar nu in de wetenschap alleen voor een paar dagen terug naar Durban te gaan om weg te vliegen.

Klik hier, wij vinden reacties leuk!